Visser wordt wijzer van elke hordenrace

Visser wordt wijzer van elke hordenrace
http://seo-site.nl/facebook-likes-kopen

Een toptijd was haar 12,90 van donderdagavond in Rome niet, maar de vierde plaats in het topveld op de 100 meter horden gaf Nadine Visser wel veel voldoening. Het was haar derde race dit jaar in de Diamond League en de resultaten worden beter en beter.

Zevende in Doha, zesde in Shanghai. En het Nederlands record van Marjan Olyslager (12,77 uit juni 1989) lonkt. Misschien kan ze die barrière slechten in Hengelo, waar ze vandaag aan de start staat bij de FBK Games.

Vlieguren

Visser heeft voor Hengelo aardig wat vlieguren gemaakt. Ze vloog de afgelopen tijd de hele wereld over voor wedstrijden. Dat is wennen voor de 23-jarige atlete, die de voorbije jaren de focus op de meerkamp had liggen maar dit jaar definitief voor de horden koos.

“Als meerkampster doe je minder wedstrijden. Nu is het reizen, op bed liggen, wedstrijd, weer reizen, paar dagen in Nederland en weer door. Het is dus anders, maar leuk. En mijn lichaam kan er goed tegen”, zegt over haar nieuwe leven.

In korte tijd veranderde de status van Visser. Vorig jaar bij de WK in Londen was ze nog als meerkampster en hordeloopster actief. Ze eindigde als zevende op de zevenkamp en herhaalde die prestatie vervolgens op de 100 meter horden.

Dat ze in de hordenfinale stond, was al een surprise. Dit jaar onderstreepte ze haar ontwikkeling op die discipline door in Birmingham bij de WK indoor onverwacht naar brons te snellen op de 60 meter horden. Eerder in het toernooi liep ze met 7,83 het 29 jaar oude indoorrecord van Marjan Olyslager (7,89) uit de boeken.

Kansen op eremetaal

Haar ontwikkeling ging snel. In overleg met haar coach Bart Bennema moest Visser een beslissing nemen over haar toekomst. En met de Europese kampioenschappen in Berlijn voor de deur en gezien haar kansen op eremetaal op de horden bij dat evenement, ging ze overstag. Visser koos voor de horden. En heeft daar, een paar maanden later, zeker geen spijt van.

Het is alleen nog wennen geblazen aan haar nieuwe status en leef- en reispatroon. “Je wilt gewoon elke wedstrijd hard lopen. Maar dit jaar moet ik ook kijken hoe ik reageer op alle veranderingen, welke wedstrijden prettig zijn, welke wedstrijden ik minder de voorkeur moet geven. En ik kijk wat er beter moet, wedstrijd voor wedstrijd.”

De vooruitgang is zichtbaar, vooral in trainingen. “Ik ben nu vooral aan het uitzoeken wat goed voor me werkt. Er is ineens meer tijd en ruimte om echt specifiek naar dingen te kijken. Ik moet nog een beetje in de wedstrijden groeien en heb ook wedstrijden nodig om in vorm te komen. Het is niet zo erg als het een keer wat minder gaat als ik daar dan wel weer wijzer van ben geworden”, zegt ze over de aanpassingsperiode.

Opluchting

De keuze voor de horden heeft Visser in elk geval goed gedaan. Lastig was het wel, omdat ze ook op de meerkamp perspectief had. “Ik ben, denk ik, naar die keuze toe gegroeid. Ik zag het wel aankomen, mijn gevoel ging steeds meer naar de horden. Ik merkte dat steeds meer meerkamponderdelen en -trainingen me zwaarder vielen. Uiteindelijk ben ik blij dat het zo gegaan is. Een opluchting? Best wel. Af en toe ging de meerkamp me ook tegenstaan.”

Reacties zijn gesloten

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com