De laatste race van Mark Tuitert

http://seo-site.nl/facebook-likes-kopen

Mark Tuitert heeft zijn laatste wedstrijd geschaatst. Bij de wereldbekerfinale in Heerenveen reed hij de 1.500 meter, uitgerekend tegen Håvard Bøkko. De man tegen wie hij ook reed toen hij in 2010 zijn grootste succes boekte: olympisch goud op de 1.500 meter in Vancouver.

Ook tijdens deze 1.500 meter won Tuitert van Bøkko. Thialf onthaalde Tuitert met veel gejuich en spandoeken en met een glimlach op het gelaat schaatste hij door zijn laatste bocht als professional. Zijn tijd van 1.45,82 was goed voor de vierde plaats.

“Alles gegeven, hoopte op podium”

Net als vier jaar geleden in Vancouver moest Tuitert in spanning afwachten op de rest van het veld. Waar hij toen aan het eind de snelste bleek, was dat vandaag niet zo. “Ik heb alles gegeven, maar ik hoopte wel op het podium. Ik heb veel goede 1.500 meters op de mat gelegd en daar was dit er één van.”

“Natuurlijk baal ik van het feit dat ik naast het podium ben gevallen. Ik heb met hart en ziel gereden voor een overwinning, maar dat is helaas niet gelukt. Ik heb wel een enorm gevoel van diepe voldoening. Een gevoel dat je iedereen wel gunt. Op een betere manier afscheid nemen kan haast niet”, aldus de zichtbaar tevreden Tuitert.

Neil Young

Daar voegde hij aan toe: “Er speelde al de hele dag een riedeltje door mijn hoofd. Een stukje tekst van een mooi liedje en van een goede zanger: It is better to burn up, than to fade away van Neil Young. Ik ben blij dat ik nog het gevoel heb dat ik mee kan doen en dat ik niet wacht tot ik niet meer mee kan doen en je kon zien dat ik nog mee kon doen om de overwinning.”

“Ik heb vaker ritten gereden waarbij ik dacht dat dit mijn laatste kon zijn, of in het geval van de rit in Vancouver dat dit één van mijn laatste kansen kon zijn. Het OKT is daar een voorbeeld van. Zo heb ik dus vaker van dit soort ritten gereden, maar nu was het eens voor het echie.”

Olympisch kampioen

Het hoogtepunt uit Tuitert’s carrière is zijn gouden medaille op de 1.500 meter in Vancouver. In de Richmond Olympic Oval reed Tuitert naar een tijd van 1.45,57 en was daarmee een halve seconde sneller dan de Amerikaan Shani Davis.

Tijdens dezelfde editie van de Spelen wist hij ook nog een bronzen medaille te bemachtigen bij de ploegenachtervolging. Dat was zijn tweede bronzen medaille op de Spelen. In Turijn in 2006 pakte hij ook brons op de ploegenachtervolging.

Loopbaan

In 1999 pakte Tuitert op 18-jarige leeftijd zijn eerste grote prijs: hij werd wereldkampioen allround bij de junioren. Hij maakte twee jaar later in het Italiaanse Baselga di Piné zijn debuut bij het EK allround voor senioren. Tuitert ging aan de leiding, maar tijdens de derde afstand – zijn geliefde 1.500 meter – ging hij onderuit door op een blokje te gaan staan en was het klassement verkeken.

Zijn eerste medaille op een groot toernooi pakte hij in 2003 op het EK allround. Daar werd hij derde, maar een jaar later zou het hem nog beter afgaan. Hij werd in Heerenveen Europees kampioen met een wereldrecord van 151.691 punten. Tijdens dat seizoen werd hij bij de WK afstanden tweede op de 1.500 meter en won hij de wereldbeker op dezelfde afstand.

In 2005 pakte hij samen met Carl Verheijen en Erben Wennemars het allereerste wereldkampioenschap op de achtervolging. Daarnaast pakte hij opnieuw de zilveren plak op de 1.500 meter en pakte weer de wereldbeker op die afstand. Zijn laatste wapenfeiten waren eerder dit jaar; een vijfde plaats op de 1.500 meter in Sotsji en een zevende plaats tijdens de wereldbekerwedstrijd in Inzell.

Reacties zijn gesloten

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com